Anasayfa Şiir Çöldeyim

Çöldeyim

Rüyamda çöldeyim; kızgın kumda yürüyorum,

Karnım tok, ruhum aç, zamanı soruyorum.

Umudum, sıcaktan ve çölden kurtulmak değil;

Ufukta kızıl saçlı bir melek görüyorum.

 

Ne kumun sıcağı, ne de meleğin kızılı,

Kader alnımda değil, parmağımda yazılı.

Küçül bedenim, bükülmeden önünde eğil,

Dokunduğum her yerde O’nun adı kazılı.

 

Duruverdi dünya, bitiverdi zaman eyvah,

Açıldı kapı, dediler burası son dergâh.

Bunu kim fısıldadı, kim dedi belli değil;

Önümde belirdi birden aksakallı seyyah.

 

Açtım gözümü, uyandım karanlık boşluğa,   

Tiksinerek bir baktım içimdeki loşluğa,     

Görmediğim gerçekti, görebildiğim değil;

Teslim oluverdim birden müphem sarhoşluğa.

 

Şubat-2020/İstanbul

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

İlginizi çekebilir

Köftenin sırrı

Oldum olası kuru köfteye bayılırım. Bugüne değin altmışa yakın vilayetimizi gezdim; ilk so…